ETAP II – MALOWANIE

ETAP II – MALOWANIE

1. CZYNNOŚCI WSTĘPNE – PRZYGOTOWANIE PODŁOŻA:
1.1 PODŁOŻE STALOWE CZYSTE I GLADKIE schropowacić papierem ściernym lub szczotką drucianą, ewentualnie lekko
przepiaskować (tzw. omiatanie powierzchni). W ten sposób zostanie zwiększone rozwinięcie powierzchni co zdecydowanie
polepszy przyczepność powłok malarskich.

1.2 ZGORZELINĘ WALCOWNICZY I ZENDRĘ SPAWALNICZY – usunąć.

1.3 SPAWY, OSTRE KRAWĘDZIE I ZADZIORY – wygładzić i zaokrąglić.

1.4 PODLOŻE STALOWE SKORODOWANE – zgodnie z PN-ISO 8501-1 oczyścić z luźnych produktów korozji do: – stopnia
Sa 1 za pomocą zgrubnej obróbki strumieniowo-ściernej lub – stopnia St 2 poprzez gruntowne czyszczenie ręczne (szczotki
druciane, papier ścierny itp.) i/lub z wykorzystaniem narzędzi z napędem mechanicznym.

1.5 METALE NIEŻELAZNE, a szczególnie cynk i aluminium wymagają usunięcia produktów korozji z podłoża. Duża reaktywność
cynku i aluminium powoduje powstawanie warstewki zwartych, ale kruchych tlenków, wodorotlenków,węglanów i związków z
siarką. Pozostawienie produktów korozji na podłożu w znacznym stopniu obniża przyczepność powłok malarskich, powoduje
ich zmarszczenie i odspajanie nawet po krótkiej eksploatacji. Produkty korozji można usunąć papierem ściernym, ręcznymi
lub mechanicznymi szczotkami stalowymi lub przez delikatną obróbkę strumieniowo-ścierną, tzw. omiatanie ścierniwem. Białe
i szare produkty korozji usunąć do uzyskania metalicznego podłoża.

2. MYCIE PRZED MALOWANIEM

– patrz pkt I – MYCIE

3. MALOWANIE PODLOŻY STALOWYCH I OCYNKOWANYCH
3.1 METODY MALOWANIA

CYNKAL można nakładać na suche i czyste podłoże za pomocą pędzla, wałka, pistoletu lub przez zanurzenie.

3.2 PRZYGOTOWANIE FARBY

Farbę wymieszać przed użyciem. Do malowania pędzlem lub wałkiem rozcieńczyć w ilości do 10% rozcieńczalnikiem MALSOLWENT
NR 1 prod. MALEXIM. Do malowania przez zanurzenie lub natryskiem stosować rozcieńczalnik MALSOLWENT NR 2 (w ilości 20-30%).
Lepkości robocze:

  • malowanie pędzlem – lepkość handlowa
  • natrysk pneumatyczny – 20-40 s
  • malowanie przez zanurzenie – 20-35 s

3.3 WYDAJNOŚĆ MALOWANIA

Teoretyczna wydajność malowania gruntoemalią CYNKAL bez rozcieńczania wynosi 8 m2/l. Otrzymuje się wtedy suchą powłokę o
grubości ok. 45 µm. Po rozcieńczeniu farby do natrysku pneumatycznego, po wyschnięciu uzyskuje się bardzo cienkie powłoki
– rzędu 20 µm. Należy to uwzględnić do ustalenia ostatecznej grubości powłoki ochronnej. W zależności od temperatury,
chłonności i rodzaju rdzy, chropowatości podłoża, kształtu i rodzaju konstrukcji oraz metody aplikacji wydajność praktyczna
może się zmniejszyć do 6-7 m2/dm3. Przy malowaniu rozcieńczoną farbą należy zwiększyć ilość warstw, aby uzyskać wymaganą
przez inwestora grubość suchej powłoki. Łączna grubość suchej powłoki zależy od wymagań inwestora i korozyjności środowiska.

  • Najkorzystniej jest malować, gdy podłoże ma temperaturę od 15 do 30°C.
  • Jeżeli temperatura otoczenia wynosi 30°C to powierzchnia metalu w miejscach nasłonecznionych może mieć temperaturę nawet 50°C.

3.4 NASTĘPNE WYMALOWANIA

Krótki czas schnięcia farby zapewnia możliwość 2-krotnego malowania w ciągu jednego dnia, np. dużej konstrukcji nośnej, dachu, ogrodzenia. Następne można nakładać w dowolnych odstępach czasu, po wyschnięciu poprzedniej powłoki CYNKALU. Jeżeli wykonawca zamierza nanosić na CYNKAL farby, tzw. chemoodporne lub inne zawierające dużo agresywnych rozpuszczalników jak ksylen, toluen lub nitro należy wydłużyć czas schnięcia i przeprowadzić próbne wymalowanie, żeby uniknąć odspajania się powłok od podłoża.

3.5 SPOSÓB MALOWANIA

A. PODŁOŻE STALOWE

a. miejsca skorodowane – oczyszczone z luźnej rdzy, korzystnie jest zagruntować miejscowo farbą CYNKAL
rozcieńczoną 10-20% rozcieńczalnikiem MALSOLWENT nr 1.
b. krawędzie zgradować i pomalować miejscowo pędzlem.
c. spawy oczyścić z zendry i pomalować miejscowo pędzlem.
d. mocowania, zawinięcia pomalować miejscowo pędzlem.
e. całe podłoże pomalować 2-4 krotnie farbą CYNKAL w zależności od wymaganej trwałości powłoki.
B. PODŁOŻE ZE STALI OCYNKOWANEJ

a. świeży ocynk po umyciu malować 2-4 krotnie farbą CYNKAL w zależności od wymaganej trwałości
powłoki.
b. stary ocynk – miejsca skorodowane z przebiciami produktów korozji stali przez powłokę cynku, po usunięciu
luźnych produktów korozji stali, zagruntować miejscowo farbą CYNKAL rozcieńczoną 10-20% rozcieńczalnikiem MALSOLWENT
nr 1. Szare i białe produkty korozji cynku należy usunąć papierem ściernym, szczotką drucianą lub przez delikatną
obróbkę strumieniowo-ścierną (tzw. omiatanie piaskiem).
c. krawędzie, spawy, mocowania jak pkt A. d. całe podłoże
pomalować 2-4 krotnie farbą CYNKAL w zależności od wymaganej trwałości powłoki malarskiej.
4. GRUBOŚĆ POWŁOK
Do długotrwałej ochrony antykorozyjnej grubość powłoki malarskiej powinna wynosić 150 µm. Taka grubość powłoki malarskiej, nałożonej na prawidłowo przygotowane podłoża, zapewnia ochronę na 5-15 lat. Każda następna warstwa farby może zwiększyć trwałość zestawu nawet o kilka lat. Powyższe uwagi dotyczą konstrukcji eksploatowanych w przeciętnych warunkach atmosferycznych. Grubość powłok należy zwiększyć w środowisku o większym zagrożeniu korozyjnym (np. wielkomiejsko-przemysłowym lub nadmorskim).
5. DODATKOWE ZALECENIA
a. W przypadku konstrukcji i dachów narażonych na długotrwałe działanie promieni UV, unikać stosowania farb ftalowych i chlorokauczukowych.
Obok wielu zalet, mają szereg wad, które raczej ograniczają ich stosowanie w warunkach dużego nasłonecznienia. Farby te nie są odporne na przemienne cykle przemarzania i nagrzewania zachodzące, np. na dachach (100-200 razy w roku). Mają słabą odporność na UV – szybko kruszeją, pękają i tracą przyczepność do blach. Ponadto chlorokauczuki pod wpływem UV rozkładają się z wydzieleniem szkodliwych dla zdrowia i korozyjnych związków chloru (np. kwas solny). Szczególnie na nasłonecznionych połaciach dachów widać szybką degradację i złuszczanie się płatami popularnych ftalówek i chlorokauczuków.
Obecnie coraz częściej stosowane są farby akrylowe, szczególnie te, które posiadają własności gruntoemalii. Farby akrylowe mają bardzo dobre własności mechaniczne. Są plastyczne, elastyczne oraz kurczą się i rozszerzają wraz z blachami na dachu podczas mrozów i upałów. Dzięki temu nie pękają jak popularne farby ftalowe i chlorokauczukowe, znacznie dłużej zachowują niezmienione własności i kolor.
b. Spoiwa akrylowe mają doskonałą przyczepność do każdego podłoża metalowego i niemetalicznego: eternit, dachówka, papa, drewno, cegła, beton, tynk a nawet plastikowe rynny. Dzięki tym wszechstronnym własnościom mają najszersze zastosowanie w gospodarstwach domowych, w budownictwie i w przemyśle.
c. Zgodnie z wytycznymi prowadzenia prac antykorozyjnych opartym na polskich normach PN-ISO 8501, 8502, 8503, 8504 i 12944, stare powłoki malarskie wymagają fachowej oceny ich stopnia przyczepności do podłoża zgodnie z PrPN-ISO 2409, PN-EN 24624: 1994, PrPN-ISO 4628.

d. Ocena przyczepności starych powłok do podłoża przeprowadzona niezgodnie z wymienionymi normami, może być niewłaściwa i może spowodować ich odspajanie się od podłoża po nałożeniu nowych farb. Niestosowanie się do powyższych zaleceń upoważnia producentów farb do oddalenia reklamacji i roszczeń klienta.
e. Optymalna temperatura malowania podłoża dla większości farb wynosi od 15 do 30°C.

W trakcie malowania w upalne dni należy odpowiednio organizować pracę.

Przy temperaturach powietrza 20-30°C, podłoże metalowe od strony nasłonecznionej może mieć nawet powyżej 50°C.

Test temperatury podłoża można wykonać dotykając podłoża grzbietem dłoni. W ten sposób możemy w przybliżeniu określić temperaturę podłoża – czy jest wyższa lub niższa niż ciepłota ludzkiego ciała. W upalne dni,na konstrukcjach narażonych na działanie słońca, prace należy zaczynać od wschodniej lub południowej strony i “uciekać” przed słońcem w kierunku strony zachodniej i północnej.Pilnowanie reżimu temperatury podłoża podczas malowania jest bardzo ważne. Większość wyrobów malarskich zawiera części lotne, które zaczynają gwałtownie parować z farby po zetknięciu z podłożem rozgrzanym powyżej 35°C. Powstają wtedy wady wymalowania takie jak tzw. “sparzenie powłoki” -czyli brak rzeczywistej przyczepności do podłoża. Ponadto powstają wtedy w powłoce liczne kratery i pęcherze przez które i do podłoża penetruje woda powodując korozje metalu. W okresie jesienno-zimowym, następuje zamarzanie wody w porowatej warstwie farby i jej odspajanie od podłoża.

f. METALE NIEŻELAZNE, a szczególnie cynk i aluminium wymagają usunięcia produktów korozji z podłoża.
Duża reaktywność cynku i aluminium powoduje powstawanie warstewki zwartych, ale kruchych tlenków, wodorotlenków, węglanów i związków z siarką. Pozostawienie tych nalotów w znacznym stopniu obniża przyczepność powłok malarskich, powoduje ich zmarszczenie i odspajanie nawet po krótkiej eksploatacji. Produkty korozji można usunąć papierem ściernym, ręcznymi lub mechanicznymi szczotkami stalowymi lub przez delikatną obróbkę strumieniowo-ścierną, tzw. omiatanie ścierniwem. Białe i szare produkty korozji usunąć do uzyskania metalicznego podłoża.

Należy unikać nakładania na te metale farb olejnych, ftalowych i chlorokauczukowych ogólnegostosowania. Cynk reaguje z niektórymi składnikami tych farb i tworzy mydła cynku. Mydła te zmniejszają przyczepność do podłoża, a następnie powodują kruszenie powłok malarskich.